Πληθώρα ερωτημάτων προκαλεί η είδηση ότι ένας 59χρονος άνθρωπος άφησε την τελευταία του πνοή έξω από το νοσοκομείο «Παπαγεωργίου» της Θεσσαλονίκης, αφού προηγουμένως είχε περάσει μια δύσκολη διαδρομή στο σύστημα υγείας, με συνεχείς μετακινήσεις και καθυστερήσεις που αποδείχθηκαν μοιραίες.
Όλα ξεκίνησαν την προηγούμενη Τρίτη, ανήμερα της 25ης Μαρτίου, όταν ο 59χρονος υποβλήθηκε σε στεφανιογραφία και αγγειοπλαστική στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Λάρισας. Αμέσως μετά το εξιτήριο παρουσίασε επιπλοκές και αργά το βράδυ της Κυριακής μεταφέρθηκε από τους οικείους του στο Νοσοκομείου του Βόλου. Οι γιατροί διαπίστωσαν την σοβαρότητα της κατάστασης και έκριναν αναγκαία την διακομιδή του σε μεγαλύτερο νοσηλευτικό ίδρυμα για καρδιοχειρουργική επέμβαση.
Ωστόσο, για άγνωστο μέχρι στιγμής λόγο δεν δόθηκε το «πράσινο φως», ώστε ο ασθενής να μεταφερθεί στο Πανεπιστημιακό νοσοκομείο κι έτσι δρομολογήθηκε η μεταφορά του στο «Παπαγεωργίου» της Θεσσαλονίκης. Ωστόσο, ένας παράγοντας που δεν ελήθφη υπόψη από τους αρμοδίους ήταν πως η κατάσταση της υγείας του ήταν ιδιαίτερα κρίσιμη, με αποτέλεσμα τελικά η καρδιά του να μην αντέξει και να ξεψυχήσει μέσα στο ασθενοφόρο, μπροστά από την πύλη του νοσοκομείου.
Η οικογένεια του άτυχου άνδρα είναι συντετριμμένη και ζητά απαντήσεις για τους λόγους που δεν του επιτράπηκε η μεταφορά στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας, το οποίο αρχικά τον είχε αναλάβει. Αναρωτιούνται αν η έλλειψη διαθέσιμων κλινών ή άλλοι γραφειοκρατικοί λόγοι συνετέλεσαν στην τραγική αυτή εξέλιξη.
Ερωτήματα επίσης γεννώνται για το αν οι υγειονομικές αρχές έδρασαν με τη δέουσα ταχύτητα και αν έγιναν όλες οι απαραίτητες ενέργειες για να σωθεί η ζωή του. Παρά το γεγονός ότι οι γιατροί στο νοσοκομείο Βόλου αναγνώρισαν τη σοβαρότητα της κατάστασης και προχώρησαν στη διακομιδή του, η καθυστέρηση και η επιλογή του νοσηλευτικού ιδρύματος τελικά δεν απέτρεψαν το τραγικό αποτέλεσμα.
Να θυμίσουμε ότι πριν λίγες ημέρες, ένας συνάνθρωπός μας πέθανε στο πεζοδρόμιο γιατί το ΕΚΑΒ ήταν σε άλλη… πόλη!
Σωστός ο Θ….
Μία λέξη θα πώ: Αδωνις….
Γνωστή η πολιτική που ακολουθεί για τα ελληνικά νοσοκομεία από το 2012 που ήταν υπουργός υγείας επί Σαμαρά.
Στα δημόσια νοσοκομεία δεν υπάρχει χειρουργείο χωρίς φακελάκι.
Δεν έχεις φακελάκι, πεθαίνεις.
Πάντως από πρόσφατη εμπειρία με τον Πατέρα μου στο Λαϊκό οι γιατροί και οι νοσηλευτές δούλευαν ευσυνείδητα και έκαναν ότι ήταν δυνατό χωρίς να ζητήσουν «δώρα». Η έλλειψη προσωπικού και εξοπλισμού ήταν όμως εμφανής.
Καθαρή ευθύνη των γιατρουδακίων, την πρώτη φορά που τον ανέλαβαν και τα έκαναν σκ@τ@ και την δεύτερη κατά την άσκοπη βόλτα του. Είναι αυτοί που τσεπώνουν ειδικά μισθολόγια και σκούζουν. Είναι αυτοί που φέρνουν (όχι όλοι) αγοραστά πτυχία… από ιταλοβουλγαρορουμανοτσεχοαγγλίες. Είναι αυτοί που ποτέ δεν διώκονται με φυλάκηση 15 ετών τουλάχιστον, για ανθρωποκτονία από αμέλεια.