Η Δώρα Χρυσικού έδωσε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στο περιοδικό «Vita» όπου μίλησε ανοιχτά για τη μεγάλη περιπέτειά της με τον καρκίνο αλλά και όσα ένιωσε μέσα από αυτή τη μάχη.
«Αν κάτι μού στέρησε ο καρκίνος, είναι η δυνατότητα να κάνω μεγαλεπήβολα και μακροπρόθεσμα όνειρα και σχέδια. Αν το καλοκαίρι σκεφτώ, πχ, ότι τα Χριστούγεννα θα ήθελα να πάω ένα ταξίδι, δεν θα κλείσω εκείνη τη στιγμή τα εισιτήρια, γιατί θα έχω στο πίσω μέρος του μυαλό μου ότι τον Οκτώβριο είναι οι εξετάσεις του 3μήνου μου, οπότε θα πρέπει πρώτα να βεβαιωθώ ότι όλα βαίνουν καλώς», αποκάλυψε αρχικά η ηθοποιός.
«Αυτά τα τελευταία δύο χρόνια της ζωής μου ζω με 3μηνα, σαν να παίρνω το «ελευθέρας» και την επιβράβευση ότι προχωρώ κανονικά. Όσο όμως απομακρύνεσαι χρονικά από τη νόσο και πλησιάζεις την πολυπόθητη 5ετία, που σύμφωνα με τους γιατρούς αποτελεί ένα χρονικό όριο ασφαλείας για τυχόν υποτροπή, νιώθεις όλο και πιο πολύ τη ζωή να νικάει και τον φόβο να συρρικνώνεται», πρόσθεσε.
«Εγώ έχω όμως ακόμα 3 χρόνια μπροστά μου, γι’ αυτό και παραμένω φειδωλά και συγκρατημένα αισιόδοξη. Δεν ζω δηλαδή ως άρρωστη αλλά ως υγιής που απλώς ελέγχεται συχνά», ανέφερε η ηθοποιός.
Η Δώρα Χρυσικού στο τέλος εξομολογήθηκε: «Η αποδοχή του καρκίνου δεν είναι μια γραμμική διαδικασία. Μέσα σε αυτά τα 2 χρόνια έχω περάσει από όλα τα στάδια: μεγάλης δύναμης και αισιοδοξίας αλλά και κατάρρευσης, θλίψης, θυμού, αμέτρητων «γιατί», φόβου που σε παραλύει, κούρασης και πολλών άλλων καταστάσεων και συναισθημάτων. Αν μου έλεγε κανείς πριν από 5 χρόνια ότι στα 44 μου θα αρρώσταινα, θα έλεγα ότι είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας».