Η παλιά Αθήνα… Το ρομαντικό κομμάτι του 19ου αιώνα… Μίας πόλης που θαυμάζουμε, νοσταλγούμε κι αγαπάμε πλέον μόνο μέσα από τα κείμενα των μεγάλων λογοτεχνών μας.
Θλίβομαι και δακρύζω πραγματικά με οτιδήποτε μου θυμίζει την όμορφη, ανθρώπινη, Ελληνοπρεπή, ρομαντική, και συναισθηματική παλιά Αθήνα.
Δακρύζω είτε όταν βλέπω φωτογραφίες, είτε ακούω τραγούδια της εποχής…
Και αποτελεί «έγκλημα» που κάποιοι άφρονες κατεδάφισαν παλιά πανέμορφα κτίρια, που θα φρέσκαραν τη μνήμη μας με τα ωραία παλιά και θα έδιναν και μια συνέχεια, συνοχή και σεβασμό του παλαιότερου συγκρινόμενου με το νεότερο…
Του Σταύρου Ζαγκανά
Καθαρή πολη καθαροί τοίχοι, ευπρεπισμένη, τώρα βρώμα, μουτζούρες, μια παρακμιακή μπίχλα παντού.