Στο διαδίκτυο κυκλοφορεί εδώ και αρκετό καιρό μία επιστολή-αφήγηση για όσους είναι γεννημένοι μέχρι και το 1985.
Όσοι ανήκετε σε αυτές τις ηλικίες…θα καταλάβετε:
«H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε…
Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε.
Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή.. Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.. Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά..
Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα.
Οι κούνιες ήταν φτιαγμένες από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες. Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαϊδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση..
Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάζαμε τα κόκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους» Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα.. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου.
Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε.Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντας μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι..
Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους.. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε.. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα… μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία.
Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα.. Χάσαμε χιλιάδες greekmagazino.com μπάλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν.
Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε; Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη.
Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι.. Τι φρίκη! Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ.. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ) : D : P
Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε. Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»… συγχαρητήρια!
Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί…»!!!
εγώ έπαιζα και τσανταλίνα μανταλίνα!!!
ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ
ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΠΟΥ ΕΖΗΣΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ!ΟΜΟΡΦΑ ΑΘΩΑ!ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΛΕΙΣΜΕΝΟΙ ΣΕ ΕΝΑΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ!ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΚΙΝΟΥΜΕΝΑ ΣΧΕΔΙΑ ΕΙΧΑΝ ΑΛΛΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑ!ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΕΙΚΟΝΙΚΑ ΚΑΙ ΡΟΜΠΟΠΟΙΗΜΕΝΑ! Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΄BOLOΚ KAI LOLEK΄ΠΟΥ ΒΑΛΑΤΕ ΤΙ ΟΜΟΡΦΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ!!
μπραβο χιο μου θυμησες το αρκανσας
και αφου περασαμε όλα αυτά τα ωραια και αγνα τι καναμε όταν μεγαλώσαμε;…α ναι γηναμαι αμερικανοι αν δεν εχεις σμαρτ και τατσ σκρην κινητο εισαι για τα μπαζα αν δουλευεις σε γιαπι αν δουλευες μαλον γιατι τα τελευταια 10 χρονια μονο αλλοδαποι πανε εισαι για τα μπαζα ενώ αμα εισαι μπάρμαν εισαι ο καλητερος της γητονειας αν εξαπατάς εισαι ο καλητερος του χωριου αν αφηνεις να στον ακουμπάνε εισαι ο καλητερος της πολης και ου το κάθε εξης ολοι γηναμε γιατροι και δικηγοροι μπήκαμε στο δημοσοιο βυσματα στο στρατο και αμα μας ψιλοζορηζανε και λιγο να τα δακρυα (από εκει που τρωγαμε πετρες στην κεφαλα και δεν ετρεχε τιποτα)καλα τις γυναικες παλι τι να πεις εχουν ξευτεληστει από μονες τους τα πετανε όλα από ξω για να βρουν δουλεια (καλ δεν το παραδέχονται αυτό φυσικα) κυνηγάνε αποκλειστηκα τον παρα κτλ κτλ κτλ…ωραιοι γηναμαι μπραβο μας ουτε αντιδραμε ουτε σκεφτομασται ουτε τιποτα αμρικαν ντριμ παιδι μου με κουμουνιστικες τασης η κουμουνιστες με αμερικανικες τασης…ετων 32 οι παππούδες μου πολεμησαν και χτοισαν την ελλαδα οι γονεις μου ετοιμα τα βρηκαν γιαυτο και τα δυαλησαν εμεις να δω τι σκατα θα κανουμε αν και από οσο ξερω το μελον μας προδιαγράφεται λαμπρο αλλα μεσα από πολλα κακα…επισης ο παππους μου εκανε 13 παιδια και ζησαν τα 7 λογο κατοχης όπως και οι περρισοτεροι παππούδες εμεις ποσα παιδια εχουμε κανει ειπαμε;
Ποιά γενιά ψήφιζε ΠΑΣΟΚ ρε Κεμάλ (ελπίζω να μην είναι το πραγματικό σου όνομα αυτό). Οι σημερινοί τριαντάρηδες; μάλλον κάτι έχεις μπερδέψει στο φτωχό μυαλό σου…
ΜΕΤΑ το 85 ξερετε..ετσι?? ΗΡΘΕ η γενια του τσερνομπιλ..γαμησετα…ξεχαρβαλωμα..χαχχα..(μεταξη σοβαρου και αστειου..)
Αυτή η γεννιά ψήφιζε ΠΑΣΟΚ επί 30 χρόνια.
Πολύ ωραίο θέμα!!
Φέρνει πίσω θύμησες μιας άλλης, πιο αγνής εποχής…
μεγάλες αλήθειες…
ΚΑ-ΤΑ-ΠΛΗ-ΚΤΙ-ΚΟ
ΟΜΟΡΦΑ ΧΡΟΝΙΑ
ΧΩΡΙΣ ΠΟΛΛΑ – ΠΟΛΛΑ
ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΠΟΥ ΦΤΙΑΧΝΑΜΕ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ
ΖΩΗ ΠΟΥ ΤΗ ΡΥΘΜΙΖΑΜΕ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ
ΧΩΡΙΣ ΠΟΛΛΑ – ΠΟΛΛΑ, ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΗ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ
ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ
Υπέροχα χρόνια και τι δεν θα έδινα να τα ξαναζήσω.Παίζαμε σε χωματόδρομο όλη μέρα ποδόσφαιρο,κρυφτό,κυνηγητό με όλα τα παιδιά της γειτονιάς μέχρι αργά το βράδυ τώρα δεν ξέρουν ποιος μένει στην γειτονιά, φτιάχναμε φυσοκάλαμα και σημαδεύαμε ο ένας τον άλλον (κάποιοι σημάδευαν και τις γάτες της γειτονιάς χα! χα!) τώρα είναι μπροστά από τους υπολογιστές.
Τα καλοκαίρια λόγω ζέστης κοιμόμασταν με ανοιχτά παράθυρα και πολλές φορές και στην βεράντα του σπιτιού (δεν είχαμε αιρ-κοντίσιον)χωρίς να ανησυχούμε για κλέφτες,τώρα με συναγερμό και κλεισμένοι μέσα και να θυμίσω όταν πηγαίναμε για μπάνιο στην θάλασσα τα ταπεράκια με τους καταπληκτικούς κεφτέδες της μαμάς (ολόκληρο πικ-νικ κάναμε.
Στο σχολείο πηγαίναμε μόνοι μας χωρίς συνοδεία και ας ήταν ένα χιλιόμετρο μακριά χωρίς φόβο, στα διαλείμματα παίζαμε κυνηγητό τώρα δείχνουν τα καινούργια κινητά που αγόρασαν ο ένας στον άλλον.
Όμορφα χρόνια που έχουν μείνει σαν ωραία ανάμνηση αλλά και λύπη γιατί τα σημερινά παιδιά δεν θα τα ζήσουν ποτέ.
ΣΟΦΟ ΚΑΙ ΕΞΥΠΝΟ. ΑΣ ΓΙΝΕΙ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΑ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ ΜΑΣ ΠΟΥ ΒΓΗΚΑΝ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΕΝΤΕ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΠΟΛΥΜΕΛΗ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ, ΠΟΥ ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ, ΠΟΥ ΕΣΤΗΣΑΝ ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΤΑΧΤΕΣ ΤΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ, ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΑ…
Φ Α Ν Τ Α Σ Τ Ι Κ Ο Σ !!!
Πάρτε το χαμπάρι η Ελλάδα τέλειωσε όταν άρχισε η ιδιωτική τηλεόραση.
Πόσο αλήθεια…